Waarom ik gestart ben met De AD(H)D Coach

Mijn drijfveer om in 2016 met De AD(H)D Coach te starten was de weg die ik zelf heb afgelegd. In mijn gezin komt namelijk zowel ADD als ADHD voor. Na de diagnose bij een van mijn kinderen herkende ik mezelf er zodanig in dat ik me ook heb laten testen en toen bleek ik dus inderdaad ADD te hebben 😵. 41 Jaar was ik toen. Nooit geweten, nooit een vermoeden gehad. Helemaal niet. Wel een leven van veel vallen en opstaan achter de rug waarin ik vaak merkte dat er niet uit kwam wat erin zit. Na de diagnose vielen dus veel puzzelstukjes op hun plek en dat was voor mij een grote opluchting. Ik had verwacht daarna goede hulp te krijgen, maar het enige aanbod was een paar gesprekjes met een psycholoog (drie!) en medicatie. Medicatie gaf bij mij echter de nodige bijwerkingen, dus na een tijdje ben ik daar weer mee gestopt.

Daarna heb ik ADD maar in een diepe la weggestopt, want ik kon er niks mee en ging ervan uit dat er verder ook niks mee te doen viel. Tot ik in een burn-out terecht kwam en hulp zocht bij een coach. (nee het was geen ADHD Coach, haha 😄) Zij wees me erop dat ADD een veel grotere rol in mijn leven speelde dan ik zelf in de gaten had. Hierdoor getriggerd ging ik meteen op internet op zoek of er misschien toch hulp mogelijk was voor mijn ADD. Er waren inmiddels wat jaren verstreken, dus misschien nu wel? Zo kwam ik terecht bij het ADHD Centrum in Delft. Hier heb ik geleerd om anders naar mijn ADD te kijken en er beter om te gaan. Ik zit nu lekker in mijn vel en weet wat ik nodig heb om het zo te houden. En gelukkig komt er nu wel uit wat erin zit en kan ik mijn creativiteit en andere talenten volop inzetten in mijn werk 🙂. De gesprekken met de coach zorgden er namelijk ook voor dat een oude droom weer werd afgestoft: iets voor mezelf beginnen! Dat wilde ik al toen ik de SPH opleiding deed, enkele jaren ervoor, maar het kwam nooit goed uit de verf wát dan precies. In een van de laatste gesprekken bij de coach werd het heel duidelijk dat ik iets wilde doen voor mensen met AD(H)D. Mensen die net als ik ervaren dat er niet uit komt wat erin zit, die met vallen en opstaan iets van hun leven proberen te maken, die onzeker zijn geworden van alle negatieve feedback die ze vroeger op school gekregen, mensen die net als ik tegen het magere hulpverleningsaanbod aanlopen in de reguliere zorg. Want helaas hoor ik nog heel vaak terug dat dit niet veel verbeterd is. Gelukkig kan ik nu mijn steentje bijdragen en mensen met AD(H)D helpen om hun talenten en positieve eigenschappen weer in beeld te krijgen en op zo’n manier te leven dat AD(H)D geen belemmering is, maar iets wat je ook in positieve zin kunt inzetten. Want als je ervoor open staat is nog zoveel mogelijk! 😉

a.u.b. log in om een bericht te plaatsen