Het effect van de planning

Het is maandag en na een heerlijk weekend was het weer tijd om aan de slag te gaan. En dat doe ik altijd met veel plezier. Ik ben vroeg opgestaan en heb alvast een planning voor de dag gemaakt. Relaxt ga ik douchen, aankleden, haren doen en zoonlief uit bed sleuren en daarna breng ik hem naar school. Ik snuif de frisse lucht op en ga vol enthousiasme naar huis om daar te gaan werken.

Thuis aangekomen is het een herrie van jewelste omdat ze aan het boren zijn bij de buren en ik vraag me af hoe ik mij hier in godsnaam ga concentreren. Maar ik laat me niet kisten en zet de geluidsdichte koptelefoon van zoonlief op en ik ga ervoor zitten. Ik kijk naar mijn planning en begin bij het eerste. Hetgeen waar ik 3 kwartier voor gepland heb kost me welgeteld 10 minuten. Heel fijn, maar nu klopt mij planning niet meer. Ach, dan ga ik verder met iets wat ik later op de dag heb gepland. Ik begin eraan maar de rust en concentratie is er niet. Ik heb om 10 uur een skypegesprek waarbij ik een uurtje had ingepland. Dit werden er 2. Score 2 dingen afgerond, maar de rest lukt niet. Ik besluit mezelf even de gelegenheid te geven om bij te komen. Ik word getriggerd door iets op social media en ik ga van even 1 berichtje lezen naar de startpagina helemaal doornemen, naar profielen bekijken en weer terug.

Shit!! Het is ondertussen alweer 2 uur verder en ik heb eigenlijk nog bar weinig gedaan. Ik heb nog een half uurtje voordat ik de deur uit moet om mijn zoon te halen. Ik sleutel nog een beetje aan mijn website en ik begin te mijmeren over van alles en nog wat.

Dan gaat mijn wekker (ja ik heb een wekker gezet zodat ik iedere dag op tijd bij school sta) en mag ik de deur uit. Ik ben iets te vroeg en ik sta lekker in het zonnetje. Ik dwaal met mijn gedachten volledig af. Opeens kom ik terug op aarde en staan er allemaal andere ouders. Het is bijna tijd.

Na school gaan we nog even naar de speeltuin en als we thuis zijn en ik het idee van de planning maar volledig los heb gelaten komt de inspiratie. Daar zit ik dan. Laptop op schoot terwijl ik op het balkon zit en zoonlief hangt op de bank.

Wat is dat toch? De “kenners” zeggen dat ik productiever zou moeten zijn wanneer ik een planning maak, en dat het goed is om je daaraan te houden. Geeft zelfvertrouwen ofzo. Bij mij mond een dag met een strakke planning meestal uit in een dag waarbij er geen greintje creativiteit of inspiratie is, en er ook weinig gebeurd. Wanneer ik niets echt op tijden plan, maar wanneer ik mijn doelen opschrijf verder meega op de flow van de dag dan komt de magie.

Moet ik mij dan conformeren naar de wensen van de samenleving? Of moet ik bij mijn eigen gevoel blijven en zorgen voor schoonheid, inspiratie, creativiteit en liefde in de wereld? Ik ga voor de tweede optie. Ik hoef niet mee te rennen in de ratrace. Ik ben ik. En ik ben genoeg.

 

Dit is Lotte. Lotte is een 31 jaar jonge (al is dit volgens haar zoontje van 5 stokoud) alleenstaande moeder van een bijzonder jongetje van 5. Ze is eigenaar van Kindercoachpraktijk “Naar Buiten” waar ze zich inzet voor kinderen en gezinnen die het even moeilijk hebben. Hiernaast mag ze ook binnenkort starten met het coachen van Mantelzorgers, waarbij ze hen helpt de balans terug te vinden.
Lotte doet heel veel, en dit alles ook met hart en ziel. O ja, en ze heeft ADHD.  

a.u.b. log in om een bericht te plaatsen