Help! Waarom ben ik zo vaak boos?

De AD(H)D Coach

Veel mensen met ADD en ADHD hebben er last van dat ze vaak boos worden. Snel boos. Of op z’n minst geïrriteerd. Als je dit herkent, lees dan even verder.

Stel, je bent in gesprek met iemand en diegene zegt iets of doet iets waardoor jij ineens heel veel irritatie of boosheid naar boven voelt komen.

Wat er op zo’n moment gebeurt is dat een deel van de hersenen wordt getriggerd wat heel snel reageert op een emotionele stimulus. Of met andere woorden, er wordt op dat moment op jouw ‘rode knop’ gedrukt en de vlam schiet in de pan!

Er wordt op dat moment als het ware even het contact verbroken tussen jou en de ander. De trigger die dit veroorzaakt kan heel verschillend zijn. Het kan te maken hebben met autoriteit (en dan vooral misbruik maken ervan), met dat je te weinig erkenning krijgt van de ander, of dat je je niet ‘gezien’ voelt door de ander. Er kan sprake zijn van oneerlijkheid, of dat je het overzicht kwijtraakt (je snapt niet meer waar de ander het over heeft en voelt irritatie opkomen).

“Help! Waarom ben ik zo vaak boos?” verder lezen

Ik voel me minderwaardig en onzeker

De AD(H)D Coach

Als je AD(H)D hebt kun je, vooral in je jeugd, veel negatieve boodschappen naar je hoofd krijgen. Als het niet lukte om goed mee te komen op school, als je anders was dan de anderen in de klas, als je onhandig en houterig was met gym, als je te stil was en misschien ook wat verlegen, of juist veel te druk en over iedereen heen schreeuwde…..het kan van alles zijn. En dat doet wat met je!

Misschien heb je als volwassene ook wel eens het gevoel dat je minder goed presteert dan anderen. Het kan zijn dat al je motivatie en energie al op gaat aan het draaiende houden van je huishouden en je gezin. Laat staan dat je toekomt aan het onderhouden van een vriendenkring, aan uitblinken in je werk of het werken aan je ‘killerbody’ zoals dat tegenwoordig heet. De vergelijking is gauw gemaakt, want er zijn altijd wel mensen in je omgeving te vinden die het beter doen dan jij. Die het allemaal moeiteloos voor elkaar lijken te krijgen. 🙁

Terwijl jij misschien extra hard moet werken om de ‘gewone’ dingen voor elkaar te krijgen. Het is soms net alsof je met zware klompen aan de marathon moet lopen. Ja lekker logisch dan anderen je dan voorbij rennen, toch?

Vergelijken doen we allemaal weleens, maar het levert je meestal niks op. Vaak alleen een slecht gevoel, waardoor je misschien nog wel minder voor elkaar krijgt. Want je gevoel beïnvloedt je gedrag, dus daar ga je al. 😳

Je kunt daarom beter je aandacht richten op jezelf. En dan vooral op wat er nu al wél goed gaat en wat er wél lukt. Want die dingen zijn er. Altijd! Alleen ben je soms het zicht erop kwijt geraakt. Wij mensen zijn nu eenmaal vaak geneigd om onze aandacht vooral te richten op problemen die opgelost moeten worden of op dingen die niet zo lekker lopen.

Dat werkt niet, echt niet. Het enige wat het je oplevert is dat het probleem misschien wat duidelijker wordt. Maar de oplossing vind je dan meestal niet. Je krijg alleen een slecht gevoel ervan, waardoor je misschien nog wel minder voor elkaar krijgt. Alweer! 😉

De oplossing is dus om je te gaan richten op wat wel goed gaat. Je kunt dit bijvoorbeeld doen door elke avond voordat je gaat slapen 3 dingen in je telefoon, tablet, schriftje of wat dan ook te zetten waar je blij mee was vandaag. Dat kunnen kleine dingen zijn, maar dat mag ook. Je was vanmorgen op tijd op je werk, je hebt bijvoorbeeld vanavond lekker gekookt, je hebt een gezellig tv programma gekeken. Even als voorbeeld. Je zult zien dat je steeds makkelijker gericht bent op het positieve en dat de negatieve dingen die er in je leven zijn dan ook minder zwaar worden.

Nog een andere tip, als je vaak last hebt van een minderwaardig gevoel of onzekerheid:

Je kunt aan mensen in je omgeving die je vertrouwd vragen wat ze allemaal positief vinden aan jou. Zeg gewoon dat je met een projectje bezig bent ofzo. Schrijf alles op en bewaar het in een glazen pot.

En schrijf het ook zelf steeds op als iets je is gelukt of als je ergens tevreden over bent. Al is het misschien iets simpels, geeft niet. Doe dat ook steeds in die pot.

Dan kun je op dagen dat je je onzeker voelt de briefjes bekijken. Om dan de bevestiging te zien dat je goed genoeg bent zoals je bent. Ik heb al bij veel mensen gezien dat dit heel goed werkt, dus probeer het eens uit.

Veel succes!

 

Wil je aan de slag met je persoonlijke ontwikkeling en werken aan je AD(H)D symptomen? Maak dan een afspraak voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek om te zien of coaching iets voor jou is. Je kunt een bericht sturen via dit contactformulier

Mijn kind met AD(H)D doet het niet goed op school

power-met-adhd.nl

Hij komt bij me langs omdat het niet goed gaat op school. Laat ik hem even Ruben noemen. Een aardige jongen die intelligent overkomt en gelijk makkelijk contact maakt.

Hij is ‘afgezakt’ van tweetalig gymnasium naar Havo en vandaar weer naar VMBO-t, en is daar met hakken over de sloot geslaagd. Nu is hij 18 en is in het eerste jaar van het MBO blijven zitten. Zijn ouders hebben hem laten onderzoeken bij een psycholoog. Ze waren het zat omdat ze dachten dat hij er met de pet naar gooide. Uit het onderzoek kwam naar voren dat hij een bovengemiddeld IQ heeft én ADD. Er zit dus veel meer in hem dan eruit komt.

Maar de huidige situatie is dus dat hij is blijven zitten op het MBO. Voor vakken waarin hij niet is geïnteresseerd krijgt hij zichzelf niet gemotiveerd, maar voor vakken die hem wel interesseren is hij de beste van de klas. Dan gaat hij ‘als een speer’, haalt prachtige cijfers en heeft zijn huiswerk vaak al af tijdens de les. Easy.

Ik vraag wat door over de problemen op school. Al snel blijkt dat hij vaak in de problemen komt door zijn gedrag. Docenten doen vaak dingen die volgens hem ‘niet kloppen’ en hij kan het dan niet laten ze te corrigeren. Of ze nemen een beslissing die volgens hem niet eerlijk is, en ook dan reageert hij direct. Een discussie volgt en de docent vindt hem brutaal. Als de docent bij zijn beslissing blijft vindt Ruben het niet eerlijk (want hij heeft gelijk!) en protesteert nog meer. Waarop hij de klas wordt uitgestuurd. Ruben voelt het machtsverschil tussen hem en de leraar en is ontzettend gefrustreerd.

En zo gaat het vaak, want Ruben kan het niet laten om te reageren. Hij heeft inmiddels een behoorlijk negatieve reputatie opgebouwd bij de docenten. En Ruben heeft intussen een hekel gekregen aan school. Zo is het helemaal met elkaar in een negatieve spiraal beland.

Ruben heeft geen zin meer om huiswerk te maken voor de vakken die hij niet leuk vindt, en spijbelt vaak bij deze vakken. Hierdoor komt hij alleen nog maar meer in de problemen en is hij dus ook uiteindelijk blijven zitten.

Maar hij wil toch zijn diploma halen, dus hoe gaat hij die jaren op school volhouden? We gaan als eerste aan de slag met zijn manier van reageren in de klas. Als hij namelijk niet meer reageert op wat de docenten doen, dan hebben ze ook niets meer om hem op te ‘pakken’  als het ware en komt hij makkelijker door zijn schooltijd heen.

Ik leg uit dat hij gevoelig reageert op oneerlijkheid en dat veel mensen met AD(H)D een sterk gevoel voor rechtvaardigheid hebben. Inderdaad blijkt dat Ruben ook reageert als klasgenoten in zijn ogen benadeeld worden, gewoon omdat hij het niet eerlijk vindt.

Ik leg hem uit wat de rol is van zijn Prefrontale Cortex, een onderdeel van zijn brein. De PFC heeft een remmende functie als het voelbrein geactiveerd wordt door een trigger als oneerlijkheid van de docent of door misbruik te maken van zijn positie (in de ogen van Ruben). Maar de PFC is pas uit ontwikkeld op je 24e jaar, dus vandaar dat Ruben hem nog niet ten volle kan inzetten.

Maar we kunnen de PFC wel trainen en kijken hoever we hiermee komen in de situaties op school. Ik leg uit: ‘Iemand (bijv. docent) drukt als het ware bij jou op de rode knop en het voelbrein reageert dan direct. Op het moment dat bij jou de trigger komt (oneerlijkheid, misbruik positie etc), moet je gelijk hier alert op zijn en eerst even diep ademhalen en je bewust zijn dat je getriggerd wordt. Dat iemand op jouw ‘rode knop’ drukt. Daarna bedenken ‘ik heb eigenlijk gelijk, maar ik kan beter m’n mond houden’ (bijvoorbeeld) en daarna je aandacht op iets anders gaan richten. Dan zakt het gevoel dat je wil reageren al wat meer af. Het is net als een waakhond in jezelf die afgaat. Op het moment dat je bedenkt dat dit niet handig is en je aandacht op iets anders gaat richten, kan de waakhond weer rustig in zijn mand gaan liggen. Zo kun je het ook zien’.

Ik zie bij Ruben het kwartje vallen, hij snapt het. Maar hij zal zichzelf nog tegenkomen, want in de praktijk is dit in het begin best lastig. Je moet dit echt oefenen en oefenen en in het begin voelt het niet fijn. Want het voelt zó oneerlijk op zo’n moment en je wil eigenlijk terug reageren. Maar, hij gaat ermee aan de slag en het zal straks beter en beter gaan.

Daarna gaan we kijken naar het maken van huiswerk voor de vakken waarvoor hij minder gemotiveerd is. Hij kan vroeg goed opstaan en ‘s morgens is je ‘motivatie-spier’ vaak het meest actief, dus daar gaan we op inzetten. Het geeft ook een fijn gevoel als je het  ’vervelende’ werk al op de dag hebt gedaan. Instant tevredenheid 🙂

Daarnaast bespreken we dat hij het ook als een spelletje kan gaan zien. Hij heeft nu een slechte reputatie bij de docenten. Ze zien het niet met hem zitten, geven hem geen kansen meer en beoordelen hem negatief. De beste ‘revenge’ is dan toch om succesvol te zijn? Je kunt je dan ook verheugen in goede cijfers voor vakken waar je nu slecht voor staat. Laat ze maar zien wat je in huis hebt. Wat je waard bent. Dat ze het bij het verkeerde eind hebben… Dat slaat aan, hij ziet voor zich en wil zich hiervoor gaan inzetten.

Misschien herken je in dit verhaal wel je eigen kind. Wat kun je dan doen? Het probleem is in dit geval dat ons onderwijs erop gericht is om generalisten van ons te maken. We moeten voor allerlei basis vakken een voldoende staan, of het ons nou ligt of niet. Terwijl sommige mensen zoals Ruben veel beter uit de verf zouden komen bij een opleiding als specialist. Maar dat is hoe het nu eenmaal is, dus het is vooral belangrijk om te kijken hoe ze de schooltijd zo goed mogelijk door kunnen komen.

Wat kun je als ouder doen?

  • Leg de lat niet te hoog voor vakken waar je kind niet zo goed in is. Een krappe voldoende is dan al heel mooi.
  • Laat je kind taken die hij/zij moeilijk vindt afwisselen met leuke taken of ontspanning. Zo is het beter vol te houden en lukt concentreren beter.
  • Laat je kind eens wisselen met het tijdstip van huiswerk maken. Als ze thuiskomen uit school dan is soms de energie gewoon op en lonken andere leukere dingen zoals vrienden, tv series en social media. Als je kind makkelijk vroeg opstaat is het een goed idee om het zijn/haar huiswerk voor schooltijd te maken. Of als je kind een avondmens is juist later op de avond.
  • Het is belangrijk dat je af en toe even binnen loopt en goede afspraken maakt over het gebruik van mobieltjes e.d. Je kunt bijvoorbeeld het mobieltje laten inleveren rond huiswerk-tijd en daarna weer teruggeven.
  • Voor sommige kinderen kan het helpend zijn om muziek aan te hebben tijdens het huiswerk maken. Muziek activeert bepaalde breindelen waardoor het soms juist beter lukt.
  • Kijk hoe je kind het makkelijkste leert. Is dat door iets te lezen, als iemand het eerst voordoet of door het te horen? Soms werkt een luisterboek beter dan een leesboek! Of eerst iets ‘afkijken’ op een YouTube filmpje. Wees creatief hierin. Als het niet duidelijk is wat het beste werkt dan kan je kind de ‘leerstijlentest van Kolb doen. (bijv. https://www.123test.nl/leerstijl/)
  • Voor sommige vakken kun je online leuke oefeningen vinden die misschien meer aanspreken dan die in het boek.
  • De periodes tussen schoolvakanties zijn vaak periodes van een week of 7 (enkele uitzonderingen daargelaten) en goed te overzien. Breng ze in beeld door een agenda/schema/kalender. Help je kind met dit perspectief: ‘even een paar weken je best doen en dan heb je weer vakantie’. Bij een langere periode tot de vakantie kun je een leuk uitje o.i.d. plannen, zodat je kind/jongere iets heeft om naar uit te kijken.
  • Leg je kind ook uit dat hij op een gegeven moment een profiel kan kiezen of een beroepsopleiding kan gaan doen. En dat hij (of zij) dan meer vakken en taken kan gaan doen die bij hem passen. Vaak zie je mensen met AD(H)D meer tot bloei komen als ze kunnen doen wat ze het liefste doen. Dat helpt om het in perspectief te zien.

 

Wil je meer weten over hoe dit werkt? Lees dan ook mijn blog ‘Help! Waarom ben ik nou zo vaak boos?’ 

Loopt jouw kind hier ook tegenaan en wil je er iets aan doen? Maak dan een afspraak voor een coachgesprek voor hem of haar via deze link: Contactformulier . Je kunt ook als ouder(s) langskomen voor begeleiding, want opvoeden met AD(H)D kan pittig zijn. Het kan heel fijn zijn om een klankbord te hebben en samen te kijken naar de juiste insteek bij bepaalde situaties.

Weer opstarten na de vakantie, hoe doe je dat?

Vandaag weer fris en fruitig gestart na een heerlijke vakantie in Tenerife 🙂

Het begint met mails, mails en nog eens mails lezen. En oja, waar was ik allemaal mee bezig voor de vakantie? En vanmiddag een coach client. Leuk!

weer aan het werk

Ik heb weer zin om te starten, maar ik moet na de vakantie ook altijd weer even omschakelen.

Ken je dat? Het gevoel dat ‘de trein’ weer even vaart moet maken?

Ik gun mezelf daarom de tijd om rustig op te starten. Ik ben vandaag extra vroeg opgestaan zodat ik de tijd kon nemen voor een ontbijt en niet hoefde te haasten.

En ik las een extra pauze in met een lekkere bak koffie. even een bakkie doen....Ik kijk naar de bloem die op tafel staat. Deze bloemen zag ik heel veel op Tenerife, prachtig zijn ze! Een mooie herinnering aan de vakantie. Lekker even zo’n momentje 😉

Daarna weer aan het werk. Telefoon uit en even volop in de focus. Daarna lunchen en even buiten een stukje lopen. Dat helpt ook om daarna weer een tijdje te kunnen focussen.

vakantie herinnering

 

 

 

 

Ik verdeel m’n dag dus eigenlijk in blokjes en doe bewust rustig aan de eerste dag. Dat helpt me om te schakelen, te focussen en minder last te hebben van m’n ADD.

Wat helpt jou om weer op te starten na een vakantie?

 

Jolanda Rijneveld mezelluf

Ik ben oprichtster van De AD(H)D Coach en Power met ADHD, ben opgeleid als AD(H)D coach en heb zelf ADD. Het ‘verhaal’ AD(H)D ken ik dus van beide kanten.  In mijn blogs schrijf ik over mijn eigen leven met ADD en over mijn ervaringen als AD(H)D coach.  Ik loop warm voor mijn geloof en mijn gezin, voor psychologie, persoonlijke ontwikkeling, natuur en muziek.

 

Een huishouden van Jan Steen

Chaos in je huishouden
Chaos

Ze komt bij me omdat ze de laatste jaren het overzicht over haar huishouden is kwijtgeraakt. Het is overal een grote rommel in huis, een chaos, en het schoon houden van het huis lukt daardoor ook niet meer zo goed. Vroeger lukte het haar prima om alles bij te houden, en ze houdt ook eigenlijk van opgeruimd en netjes. Maar nu is ze al een tijdje ‘de teugels kwijt’ en ze komt er zelf niet meer uit.

Tijdens dit gesprek komt ze al pratend tot inzichten. Ze beseft zich dat haar aandacht vooral bij anderen is. Soms kiest ze daar ook bewust voor. Ze is hooggevoelig en voelt aan wat haar man en kinderen nodig hebben. Haar man voelt zijn grenzen niet aan en is overspannen geraakt. Zij heeft toen voor hem gezorgd.

Ik kan ook zo voelen hoe dat belangrijk voor haar is. Hoe ze wil zorgen voor degenen die haar lief zijn. Hoe belangrijk het voor haar is dat het goed met hen gaat. Dit gaat zó over hoe je ‘systeem’, je gezin, met elkaar verbonden is door onzichtbare draadjes, over loyaliteit en over binding. Prachtig!

Filters

Ook het communicatiemodel komt voorbij in dit gesprek. Dit gaat over hoe we alle informatie die op ons afkomt filteren. Hoe die filters zijn ingesteld, bepaald voor een groot deel hoe we de wereld om ons heen waarnemen en weer vormgeven in ons eigen gedrag.

Zij filtert vooral op details; ik hoor het aan haar manier van praten. Aan hoe ze alles met heel veel details en met gebruik van veel woorden verteld. En ja, ook met opruimen gaat het op detailniveau. Alles wordt apart bekeken, beoordeeld, betwijfeld en vervolgens verzand ze erin en komt er niks van opruimen. Ze ziet het zelf ook en moet erom lachen: ja, zo ben ik!

Aan de slag

Wat is voor haar nu de uitdaging? Uitzoomen en eerst de grote lijnen pakken met opruimen. Daarna schoonmaken en daarna pas op detailniveau verder en beter opruimen.

Nu maakt ze eerst een tekening waarop ze in grote lijnen neerzet waar spullen een plek krijgen. Dan eerst aan de slag en daarna pas weer verder kijken. Zo komt ze stapje voor stapje waar ze naartoe wil.

Ze snapt het, ziet het en voelt het aan. Ze weet nu ook van zichzelf dat het haar helpt om het in te plannen en dat het haar helpt om het samen met iemand te doen.

Nu komt er een periode aan waarin ze even 2 maanden vrij heeft, zoals elke zomer. De vorige jaren gingen die maanden voorbij, gevuld met leuke dingen, zonder dat ze aan het opruimen toekwam. Maar dit jaar gaat het anders. Ze gaat ermee aan de slag.

Loop jij ook vast in je huishouden, of op andere gebieden in je leven? Maak dan een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek. Maak hiervoor een afspraak via de contactpagina, dan gaan we samen aan de slag.

 

Jolanda Rijneveld mezelluf

Ik ben oprichtster van De AD(H)D Coach en Power met ADHD, ben opgeleid als AD(H)D coach en heb zelf ADD. Het ‘verhaal’ AD(H)D ken ik dus van beide kanten.  In mijn blogs schrijf ik over mijn eigen leven met ADD en over mijn ervaringen als AD(H)D coach.  Ik loop warm voor mijn geloof en mijn gezin, voor psychologie, persoonlijke ontwikkeling, natuur en muziek.

Een poging tot opvoeden…..

een poging tot opvoeden

We zaten aan tafel. Met z’n vijven.

Dat is op zich al een kunst. Geen tafeltennis, geen dansen, geen toneel.

Gewoon samen eten in alle rust…

Wacht even… ‘RUST’ zei ik dat echt? Hoe naïef van me.

Rond etenstijd zitten ze allemaal vet in de rebound. Pillen zijn uitgewerkt, energie komt omhoog, verwerking van de dag begint. Zie je het voor je? Ik zit aan tafel met om me heen drie adrenaline machientjes.

Madelief spande de kroon. Die was echt ENORM druk. Iets met puberhormonen enzo…

“Een poging tot opvoeden…..” verder lezen

So far so good…?

so far so good

Madelief moest naar het ziekenhuis. Naar de allergoloog. Zoiets wordt voor je ingepland. De afspraak viel op een dag dat Peter thuis is. Ik zat op mijn werk.

Goed…twee adhd’ers bij elkaar die én de afspraak niet moeten vergeten én op tijd moeten zijn…. oftewel: een uitdaging.

We waren goed voorbereid. Het stond op de kalender. Er lag een briefje op het aanrecht. Vanuit mijn werk appte ik nog: ‘vergeten jullie de afspraak in het ziekenhuis niet?’

“So far so good…?” verder lezen

1-0 voor mezelf!

voor mezelf

Wat werkt het toch goed om af en toe je prefrontale cortex even lekker te laten werken. Je wat? Je prefrontale cortex; die helpt je o.a. om te kijken waarom iets wel of niet werkt en zet je dus in de ‘leerpositie’. De vraag-van-vandaag was: hoe komt het dat ik niet aan sporten toekom terwijl ik het wel wil?

Conclusie: ik plan teveel dingen voordat ik weg moet en kom daardoor in tijdnood.  En ga vervolgens niet sporten. Meh.

Vandaag is het me wel gelukt om ruim op tijd te vertrekken en daadwerkelijk te gaan sporten. Yeeej! En hoe is dat zomaar gelukt?

“1-0 voor mezelf!” verder lezen

Het effect van de planning

de planning

Het is maandag en na een heerlijk weekend was het weer tijd om aan de slag te gaan. En dat doe ik altijd met veel plezier. Ik ben vroeg opgestaan en heb alvast een planning voor de dag gemaakt. Relaxt ga ik douchen, aankleden, haren doen en zoonlief uit bed sleuren en daarna breng ik hem naar school. Ik snuif de frisse lucht op en ga vol enthousiasme naar huis om daar te gaan werken.

“Het effect van de planning” verder lezen

Ridders van de ronde tafel

De AD(H)D Coach

Ik doe dus veel. Heel veel, en dit doe ik dus ook met hart en ziel. Een prachtige eigenschap van ADHD-ers vind ik dat. Je stort jezelf vol enthousiasme in dingen, en de meeste mensen met ADHD zijn ook ontzettend begaan met andere mensen. Ik vergelijk ons een beetje met ridders van de ronde tafel. We vechten voor wat we belangrijk vinden, zonder bang te zijn om je uit te spreken over het onrecht dat je om je heen ziet. (Dat is er bij mij vaak al uitgeflapt voordat ik kan bedenken dat het me misschien wel in een vervelende situatie kan brengen.)
“Ridders van de ronde tafel” verder lezen