Hoe ik gestart ben met De AD(H)D Coach

De AD(H)D Coach

Mijn drijfveer om in 2016 met De AD(H)D Coach te starten was de weg die ik zelf heb afgelegd. In mijn gezin komt namelijk zowel ADD als ADHD voor. Na de diagnose bij een van mijn kinderen herkende ik mezelf er zodanig in dat ik me ook heb laten testen en toen bleek ik dus inderdaad ADD te hebben 😵. 41 Jaar was ik toen. Nooit geweten, nooit een vermoeden gehad. Helemaal niet. Wel een leven van veel vallen en opstaan achter de rug waarin ik vaak merkte dat er niet uit kwam wat erin zit. Na de diagnose vielen dus veel puzzelstukjes op hun plek en dat was voor mij een grote opluchting. Ik had verwacht daarna goede hulp te krijgen, maar het enige aanbod was een paar gesprekjes met een psycholoog (drie!) en medicatie. Medicatie gaf bij mij echter de nodige bijwerkingen, dus na een tijdje ben ik daar weer mee gestopt.

Daarna heb ik ADD maar in een diepe la weggestopt, want ik kon er niks mee en ging ervan uit dat er verder ook niks mee te doen viel. Tot ik in een burn-out terecht kwam en hulp zocht bij een coach. (nee het was geen ADHD Coach, haha 😄) Zij wees me erop dat ADD een veel grotere rol in mijn leven speelde dan ik zelf in de gaten had. Hierdoor getriggerd ging ik meteen op internet op zoek of er misschien toch hulp mogelijk was voor mijn ADD. Er waren inmiddels wat jaren verstreken, dus misschien nu wel? Zo kwam ik terecht bij het ADHD Centrum in Delft. Hier heb ik geleerd om anders naar mijn ADD te kijken en er beter om te gaan. Ik zit nu lekker in mijn vel en weet wat ik nodig heb om het zo te houden. En gelukkig komt er nu wel uit wat erin zit en kan ik mijn creativiteit en andere talenten volop inzetten in mijn werk 🙂. De gesprekken met de coach zorgden er namelijk ook voor dat een oude droom weer werd afgestoft: iets voor mezelf beginnen! Dat wilde ik al toen ik de SPH opleiding deed, enkele jaren ervoor, maar het kwam nooit goed uit de verf wát dan precies. In een van de laatste gesprekken bij de coach werd het heel duidelijk dat ik iets wilde doen voor mensen met AD(H)D. Mensen die net als ik ervaren dat er niet uit komt wat erin zit, die met vallen en opstaan iets van hun leven proberen te maken, die onzeker zijn geworden van alle negatieve feedback die ze vroeger op school gekregen, mensen die net als ik tegen het magere hulpverleningsaanbod aanlopen in de reguliere zorg. Want helaas hoor ik nog heel vaak terug dat dit niet veel verbeterd is. Gelukkig kan ik nu mijn steentje bijdragen en mensen met AD(H)D helpen om hun talenten en positieve eigenschappen weer in beeld te krijgen en op zo’n manier te leven dat AD(H)D geen belemmering is, maar iets wat je ook in positieve zin kunt inzetten. Want als je ervoor open staat is nog zoveel mogelijk! 😉

Druk-druk-druk!

We hebben het maar druk in deze tijd. Druk-druk-druk! Soms moet je zoveel ballen in de lucht houden dat je voor je gevoel helemaal klem komt te zitten.

Dan is het goed om even bij jezelf stil te staan. Want probeer maar eens te jongleren met 3 ballen tegelijk (of 3 sinaasappels o.i.d.). Dat lukt niet zo makkelijk hé? Ja…..tenzij je Victor Mids heet natuurlijk. 😛

Photo by Ronaldo Oliveira on Unsplash

Doorgaan met lezen

Help! Waarom ben ik zo vaak boos?

De AD(H)D Coach

Veel mensen met ADD en ADHD hebben er last van dat ze vaak boos worden. Snel boos. Of op z’n minst geïrriteerd. Als je dit herkent, lees dan even verder.

Stel, je bent in gesprek met iemand en diegene zegt iets of doet iets waardoor jij ineens heel veel irritatie of boosheid naar boven voelt komen.

Wat er op zo’n moment gebeurt is dat een deel van de hersenen wordt getriggerd wat heel snel reageert op een emotionele stimulus. Of met andere woorden, er wordt op dat moment op jouw ‘rode knop’ gedrukt en de vlam schiet in de pan!

Er wordt op dat moment als het ware even het contact verbroken tussen jou en de ander. De trigger die dit veroorzaakt kan heel verschillend zijn. Het kan te maken hebben met autoriteit (en dan vooral misbruik maken ervan), met dat je te weinig erkenning krijgt van de ander, of dat je je niet ‘gezien’ voelt door de ander. Er kan sprake zijn van oneerlijkheid, of dat je het overzicht kwijtraakt (je snapt niet meer waar de ander het over heeft en voelt irritatie opkomen). Doorgaan met lezen

Ik voel me minderwaardig en onzeker

De AD(H)D Coach

Als je AD(H)D hebt kun je, vooral in je jeugd, veel negatieve boodschappen meekrijgen. Als het niet lukte om goed mee te komen op school, als je anders was dan de anderen in de klas, als je onhandig en houterig was met gym, als je te stil was en misschien ook wat verlegen, of juist veel te druk en over iedereen heen schreeuwde…..het kan van alles zijn. En dat doet wat met je!

Misschien heb je als volwassene ook wel eens het gevoel dat je minder goed presteert dan anderen. Het kan zijn dat al je motivatie en energie al op gaat aan het draaiende houden van je huishouden en je gezin. Laat staan dat je toekomt aan het onderhouden van een vriendenkring, aan uitblinken in je werk of het werken aan je ‘killerbody’ zoals dat tegenwoordig heet. ;-} De vergelijking is gauw gemaakt, want er zijn altijd wel mensen in je omgeving te vinden die het beter doen dan jij. Die het allemaal moeiteloos voor elkaar lijken te krijgen. Doorgaan met lezen

Mijn kind met AD(H)D doet het niet goed op school

power-met-adhd.nl

Hij komt bij me langs omdat het niet goed gaat op school. Laat ik hem hier even Ruben noemen. Een aardige jongen die intelligent overkomt en gelijk makkelijk contact maakt.

Hij is ‘afgezakt’ van tweetalig gymnasium naar Havo en vandaar weer naar VMBO-t, en is daar met hakken over de sloot geslaagd. Nu is hij 18 en is in het eerste jaar van het MBO blijven zitten. Zijn ouders hebben hem laten onderzoeken bij een psycholoog. Ze waren het zat omdat ze dachten dat hij er met de pet naar gooide. Uit het onderzoek kwam naar voren dat hij een bovengemiddeld IQ heeft én ADD. Er zit dus veel meer in hem dan eruit komt en het heeft niets te maken met je pet ernaar gooien.

power-met-adhd.nl

Doorgaan met lezen

Weer opstarten na de vakantie, hoe doe je dat?

Vandaag weer fris en fruitig gestart na een heerlijke vakantie in Tenerife 🙂

Het begint met mails, mails en nog eens mails lezen. En oja, waar was ik allemaal mee bezig voor de vakantie? En vanmiddag een coach client. Leuk!

weer aan het werk

Ik heb weer zin om te starten, maar ik moet na de vakantie ook altijd weer even omschakelen.

Ken je dat? Het gevoel dat ‘de trein’ weer even vaart moet maken? Doorgaan met lezen

Een huishouden van Jan Steen

Chaos in je huishouden
Chaos

Ze komt bij me omdat ze de laatste jaren het overzicht over haar huishouden is kwijtgeraakt. Het is overal een grote rommel in huis, – een chaos -, en het schoonhouden van het huis gaat daardoor ook niet meer zo goed. Vroeger lukte het haar prima om alles bij te houden en ze houdt ook eigenlijk van opgeruimd en netjes. Maar nu is ze al een tijdje ‘de teugels kwijt’ en ze komt er zelf niet meer uit.

Doorgaan met lezen

Een poging tot opvoeden…..

een poging tot opvoeden

We zaten aan tafel. Met z’n vijven.

Dat is op zich al een kunst. Geen tafeltennis, geen dansen, geen toneel.

Gewoon samen eten in alle rust…

Wacht even… ‘RUST’ zei ik dat echt? Hoe naïef van me.

Rond etenstijd zitten ze allemaal vet in de rebound. Pillen zijn uitgewerkt, energie komt omhoog, verwerking van de dag begint. Zie je het voor je? Ik zit aan tafel met om me heen drie adrenaline machientjes.

Madelief spande de kroon. Die was echt ENORM druk. Iets met puberhormonen enzo…

Doorgaan met lezen

So far so good…?

so far so good

Madelief moest naar het ziekenhuis. Naar de allergoloog. Zoiets wordt voor je ingepland. De afspraak viel op een dag dat Peter thuis is. Ik zat op mijn werk.

Goed…twee adhd’ers bij elkaar die én de afspraak niet moeten vergeten én op tijd moeten zijn…. oftewel: een uitdaging.

We waren goed voorbereid. Het stond op de kalender. Er lag een briefje op het aanrecht. Vanuit mijn werk appte ik nog: ‘vergeten jullie de afspraak in het ziekenhuis niet?’

Doorgaan met lezen

1-0 voor mezelf!

voor mezelf

Wat werkt het toch goed om af en toe je prefrontale cortex even lekker te laten werken. Je wat? Je prefrontale cortex; die helpt je o.a. om te kijken waarom iets wel of niet werkt en zet je dus in de ‘leerpositie’. De vraag-van-vandaag was: hoe komt het dat ik niet aan sporten toekom terwijl ik het wel wil?

Conclusie: ik plan teveel dingen voordat ik weg moet en kom daardoor in tijdnood. En ga vervolgens niet sporten. Meh. Een typisch AD(H)D dingetje trouwens: moeite met tijd inschatten. :-}

Vandaag is het me wel gelukt om ruim op tijd te vertrekken en daadwerkelijk te gaan sporten. Yeeej! En hoe is dat zomaar gelukt?

Doorgaan met lezen